အလြန္ အရွက္ႀကီးေသာ မိန္းမပ်ဳိေလး တစ္ေယာက္ ငယ္သူတုိ႔ဘာ၀ ခ်စ္သူရည္းစား
အျဖစ္ လူငယ္ေလး တစ္ဦးႏွင့္ ရည္ငံ ေနၾကပါသတဲ့။
အျဖစ္ လူငယ္ေလး တစ္ဦးႏွင့္ ရည္ငံ ေနၾကပါသတဲ့။
တစ္ေန႔မွာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသာယာတဲ့ ျမစ္ကမ္းေဘး သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္ ျမက္ခင္းေလးမွာ
ခ်ိန္းေတြ႔ေနၾကတယ္။ သည္အခိုက္မွာ မနက္ခင္းတုန္းက ပဲႀကီးေလွာ္သုပ္နဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴ
အျပင္အဘြားရဲ႕ လွ်က္ဆားကိုပါ တို႔ၿမီးခဲ့တဲ့ မိန္းမပ်ဳိခမ်ာ
ေလလည္ခ်င္ လာခဲ့ပါေလေရာ....ခက္ၿပီ။
ေလမ်ားလည္မိလုိက္ရင္ မဟာအရွက္ ဟက္တက္ကြဲေတာ့မွာပဲ။
ေလမလည္မိေအာင္ အတင္းေအာင့္ထားရတယ္။
ေအာင့္ထားရလြန္းလုိ႔ သြားေတြလည္းစိၿပီး၊ ေျခမကလည္းေကြးလုိ႔။
အဲဒီ ေကြးေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ေျခမကို ျမင္သြားတဲ့ ခ်စ္သူက
“အခ်စ္ရဲ႕ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြက လွရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလုိ႔ ေကြးထား တာလဲကြယ္” လုိ႔
ေျပာေျပာဆုိဆုိ ေျခမေလး တစ္ဖက္ကို ကိုင္ၿပီး ဆန္႔လိုက္တယ္။
အဲလို လုပ္လိုက္မိတာနဲ႔ပဲ မိန္းမပ်ဳိမွာ ေလကို ေအာင့္ထားလုိ႔ မရေတာ့ဘဲ
က်ယ္ေလာင္ ရွည္လ်ားတဲ့ အသံနဲ႔ ထြက္က်သြားေရာ။ မိန္းမပ်ဳိေလးဟာ မ်က္ႏွာကို
လက္၀ါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ အုပ္ၿပီး ရွက္လြန္းလုိ႔ ျမစ္ထဲခုန္ဆင္း ေသမလိုၿဖစ္သြားတယ္။
ခ်စ္သူ ေကာင္ေလးဟာ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ၿဖစ္ၿပီး
ပ်ာပ်ာသလဲ ေခ်ာ့ေမာ့ ေတာင္းပန္လုိက္တာက
“အခ်စ္ကေလးရဲ႕ အီးခလုတ္မွန္း မသိလုိ႔ ကိုင္မိ လုိက္တာပါ။
ကိုယ့္ကိုခြင့္လႊတ္ပါကြာ။ ေနာက္ဆုိ မကိုင္မိေစရပါဘူးေနာ္”တဲ့။ 
